Ağlayışlara inat tanır senı
Tüm haykırışlarla bağlanırsın hayata!
Şu zaman dursa ya da son hızıyla devam etse?
Önemi yok!
Tüm yaşanmışlık eserlerinin bı payı
Hayat tecrübeleri dedıkleri bir bozuk nar misali
İçindeki çürümemişlerde artık bir çöp gereği!
Bu işe yaramazlık hissi
Ve kararsızlık tabı ki!
Peki ölünce bütün acılar biter mi!
Ya da
Herkes biraz seni düşüne bilir mi?
Güzel kokulu topraklar tuzlu suyla beslenır mı?
Acır mı ınsanın canı
Bak gelmemiş diyebilir mi?
Düşünür mü onu?
En güzerli son vermek herkese herşeye
Ve bütün yasanmıslıklara!
Ya da yaşanacaklara! ...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta