Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Müthiş bir şiir okumak kısmet oldu.
Ne demeli size bilmem ki?
'Kar bile fazla yağıyor senden
Su bile fazla akıyor
O duvarlar senden fazla görüyor dünyayı
O topraklar herkesten çok yaşıyor
Yinede ellerim sana bakıyor
Ve gözlerim, adını sen koyduğum
Yıldıza bakıyor..'
Ne kadar harika!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta