Ne yapmasını bılmeyen çöllerde susamış su arıyan ben
Yeşillikler arasında siyahlara bürünmüş sen
Yazın ortasında üşüyen yüzünde hüzün olan bırısı ben
Kalemı degerlı kılan kâğıda esır eden benı sen
İstasyonda trenden inip yanıma gelmenı, ellerımın belını kavrayıp içime çekmeyı bekleyen ben
Balonlar gıbı rengarenk gözleriyle bakan sen
Senin onunde eriyen giden bir yolcu olan ben…
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta