Ne yapmasını bılmeyen çöllerde susamış su arıyan ben
Yeşillikler arasında siyahlara bürünmüş sen
Yazın ortasında üşüyen yüzünde hüzün olan bırısı ben
Kalemı degerlı kılan kâğıda esır eden benı sen
İstasyonda trenden inip yanıma gelmenı, ellerımın belını kavrayıp içime çekmeyı bekleyen ben
Balonlar gıbı rengarenk gözleriyle bakan sen
Senin onunde eriyen giden bir yolcu olan ben…
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta