Sen ve ben gurbet kuşları gibi,
Ta uzaklara düştük,
Dünyanın en dib köşesinde gibi,
Felek ten, tuzaklara düştük.
Ah ederken bile bir el uzanmaz,
Yıkamayız, elbiseler tozlanmaz,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Mutluluk ve sevgi gönlümüzden taşarken,
Kıt kanağat ama huzur içinde yaşarken,
Omuz omuza en zor dağları aşarken,
Ne oldu da bize böyle ayrı düştük.
Hocam harika şiir çok beğendim tamm puan la saygılarımı sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta