İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Benim nehirlerim göl oluyor, göllerim deniz;
Sen hep kıyıdasın.
Benimse denizlerim büyüyor.
Sana akıtmak istiyorum denizlerimi,
Sen hep kaçıyorsun...
Denizlerden kaçıyor,
benden, sevgimden acımdan kaçıyorsun.
Ama bunu bile bilmiyorsun!
Kutluyorum güzel dizelerinizi.
Saygı ve selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta