Ne sen erkenden buradaydın,
Nede ben yolda oyalandım...
Ortası bu gün belki de bunun;
Ancak uzağız, yorgunuz, tutsağız...
Artık bir köşeye bıraktım keşkeleri,
Umutla bekler oldum belkileri…
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Ne sen erkenden buradaydın,
Nede ben yolda oyalandım...
Ortası bu gün belki de bunun;
Ancak uzağız, yorgunuz, tutsağız
Üstadım... Hani bir söz var ya... 'Ya sen erken geldin dünyaya, ya ben geç kaldım sana'... Şiiriniz bunu hatırlattı bana...
Uzağız, yorgunuz ve tutsağız…
Koskoca yüreklerimizle;
Avazımızın çıktığı kadar uluorta bağıramasak da!
Tanrı biliyor; Aşığız, seviyoruz, sevdalıyız…
Bazen sessiz çığlıklar atar gönül... Avaz avaz bağırmaya gerek yoktur aslında... Öyle güzel işlemişsiniz ki şiirinizi... Ne diyeyim... Kutluyorum... Selam ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta