Ve sen...
geliyordun bütün gidişmelerden uzak
garanti gülüşlerinle peşinen koşarak
yeni bir iklimin esintisi gibi
bilmedik bilinmedik güneşlerinle...
Ve ben...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




MERHABA SİZİN SOYADINIZ BOLAT MI POLAT MI VE EDEBİYAT ÖĞRETMENİMİİSİNİZ SORABİLİR MİYİM ACABA VE ŞİİRİNİZDE GÜZEL OLMUŞ.......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta