Sen ve Ben Şiiri - Hikmet Çavdar

Bu evrenin özgür çocuklarıyız.
Yolumuz ayrı düşmüş,
yönümüz başka ufuklara çevrilmiş,
yörüngemiz birbirinden uzak
iki gezegen gibi.

Ayrı okyanuslarda
dev dalgalara kürek çekiyoruz
kendi bilinmezlerimize doğru;
rüzgâr başka,
gökyüzü aynı.

Bazen fırtınalarla konuşuyoruz,
bazen sessiz bir yıldızın altında
kendimizi dinliyoruz.
Her insan biraz kendi denizidir
ve her deniz
kendi derinliğinde saklar sırlarını.

Ama dünya yuvarlak
yolların inatçı bir huyu vardır:
ne kadar uzaklaşsalar da
bir yerde birbirine dokunurlar.

Bir gün mutlaka
ufkun ince çizgisinde
yelkenlerimiz karşılaşacak;
iki uzak yolculuğun
aynı rüzgârda buluştuğu
o kısa, parlak anda.

İşte o zaman anlayacağız:
şiirler,
düşler,
ve yürekte sessizce büyüyen
dürüst dostluklar…

Belki de
bütün bu uzun yolculuğun
en gerçek nedeni
hepsi bu.