Bir sabah uyandığımda
Baharı avuçlarına vermeyi isterdim hep.
Bir gün anladım ki yanılmışım.
Sen gidince baharı yerine koydum onunla teselli buldum.
Oradaydın aslında gitmemiştin biliyordum.
Uzaktaydın ama benimle aynı nefesi alıyor aynı güneşte ısınıyordun.
Aynı gökyüzünde aynı maviliklere bakıyordun.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta