Ben sırf sana vuslatı ümit edip dururken
Sen içimde çözülmez erişilmez sır oldun
Yağmurlar pencereme şebnem, şebnem vururken
Bir sırça saray gibi sen gönlüme kuruldun
Nisan yağmurlarının ıslaklığı toprağı
Her gün umutlarıma nispetle kabartıyor
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta