Duy sevgili duy şu yürekteki sesimi
Düşmekten korkarım sıkı tut ellerimi
Yabana atma sakın beni ve sözlerimi
Aşkım kutsaldır mümin ve kuran gibi
Aklım çıkıyor senden haber almayınca
İçim daralıyor sen beni öyle unutunca
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta