Ey aşk, sen varsın,
Ve gök Van Gogh’un fırça darbeleriyle dans eder,
Michelangelo’nun mermeri can bulur,
Beethoven’ın notaları, evrenin kalp atışına dönüşür!
Sen Shakespeare’in Juliet’inde bir veda,
Ama aynı zamanda Dante’nin cennetinde
Ölümsüzlüğe açılan kapısın.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta