Yokluğunda;
Feryatlarım yükseldi dağlara rahatlatamadı beni.
Acılarımı paylaşacak biride yok yanımda senin gibi.
Oysa sen öyle miydin?
bana sarılır şakalar yapar derdimi dinlerdin.
Benim ilacımdın sen, sevdiğini söyler rahatlatırdın beni.
Sen vardın yanımda bir ana hasretiyle sarılırdım sana kucaklardım öperdim koklardım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta