De ki, bıraktım onu tenha bir köşede
Bekliyordur belki beni gelecek diye
Belki solmuştur da şimdi elindeki çiçek
Belki utanmıştır yeniden alacaktır bana
Çiçekçi çiçekçi gezerek
Belki de umudunu benden keserek
Taş kaldırımlı sokaklardan geçiyordur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta