En çok bu saatlerde anıyorum seni;
Bu saatlerde özlüyorum
Mahvoluyorum, üzülüyorum.
En çok bu saatlerde sana yenik düşüyorum
Kendime olan saygımı yok ediyorum.
Bu saatlerde hatırlıyorum
Parıldayan gözlerini,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta