Sokaklar boştu,yalın gecelerde
Ben yalnız bir başıma,seni düşünürken
Ama sen üzülme,yalnızlık hep vardı
Kuşların çığlıkları
Ürkek adımlarıma arkadaştı
Ama sen üzülme,acı hep vardı
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




yolunuz yücelere olsun..saygılar
Sen üzülme o asil sevdalar hep amsallarda kaldı..
Değerli şair abim yüreğinize selam ve sevgiler sunuyorum bayramınız mübarek olsun..
Yılmaz Öztürk
Hep böyledir.
İnsan değer verdiklerine değil acı, toz bile kondurmaz
sevgiler
SEN ÜZÜLME ...
Ne güzel bir sözdür.
Sen üzülme ben senin yerine de üzülürüm
sözünü diyebilmek , duyabilmek ne güzeldir...
Keşke kimseler üzülmese :(
Yüreğinize sağlık
Sevgiler
Siz de üzülmeyin değerli dostum. Anlamlı dizelerinizi paylaştığınız için yüreğinize sağlık.
Saygılar
Handan CEYLAN
yalnızlık; acı ve özlemi taşır beraberinde... dizelerinizde de yeteri kadar var hepsinden... olmayan bir tek mutluluk... şair kaleminiz hiç susmaz ve mutluluğun şiirini de yazar umarım... güzel şiire tebrikler...
umarım mutlulu her daim sizinle ve yüreğinizle olur .
güzel şiiri ve yazan yüreği tebrik ederim..
saygılarımla..
Sen Üzülme
Sokaklar boştu,yalın gecelerde
Ben yalnız bir başıma,seni düşünürken
Ama sen üzülme,yalnızlık hep vardı
Kuşların çığlıkları
Ürkek adımlarıma arkadaştı
Ama sen üzülme,acı hep vardı
Artık caddeler dar
Sokaklar sonsuz görünür oldu
Ama sen üzülme,özlem hep vardı
Geceler iniyorum
Gündüzler çıkıyorum
Arıyorum nefes,nefese
Ama sen üzülme,mutluk resimlerde kaldı
Yüreginize saglik. Baki selamlarimla
geçmişten bugüne yansıyan resimlerdeki fısıltılar.
şiire sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta