Sen Uyurken
Ey çarmıha gerilmiş, benliği yok insan,
Önce kurtul, sonra doğrul olduğun yerden.
Göz pınarlarıma yaşlar dolar…
Sen uyurken.
Uyan kalk artık, geçti seher, vakit öğlen.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta