Sen utanma yavrum…
Sen mi istedin; ayrılıklar olsun doğmadan daha?
Sen mi istedin; cenin yol bulsun çıkarken zevkler şaha?
Sen mi istedin; ruh yoksulu şu adamın baban olmasını?
Sen mi istedin; anne adlı meleğin Azrail’in olmasını?
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Enteresan bir şiir olmuş, tebrikler
Utanması gerekenlere, yaptıklarını bir şamar gibi söylemesini öğrendiğimizde, sen utanmayı bırakacaksın yavrum. Oda biraz uzak ne yazık ki. Üstadım emeğinize, yüreğinize sağlık. Mükemmel olmuş. Saygılarımla.
Duyarlu üstadı kutlarım muhteşemdi.
Maalesef çocuklarımıza yaşanabilecek güzel bir miras bırakmıyoruz kaleminize yüreğinize sağlık
Mesut Özbek
Utanması gerekenler utanmasını bilmiyor.
Evet SEN UTANMA YAVRUM!
Kutluyorum sevgili şair, tam puanımla listemdesiniz.
Anlam ve anlatımı ile düşündürücü harika çalışmanızı tebrik eder, yürek sesinizi kutlarım.
çok anlamlı mesaj yüklü. sanırım bu kirlenme hep sürecek.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta