Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
İnsanın insanı sevmesinden bahseder şiirlerim.İnsanın insanı sevmesi ile Kulun Allahı sevmesi aynı şey değildir kıyas edilmesi bile saçma geliyor bana.Dilerim içinde bulunduğunuz çelişkiden kurtulur kulu kul gibi Allahı da Allah gibi seversiniz.Sanıyorum şiirlerimi anlaığınız mantıkla Kuranı Kerimi yorumla mantığınız aynı. Muhkem ayetleri çözemiyorsanız Muteşebbih olanlarda Allah ufkunuzu Rahmani eylesin. Saygılar
Kusura bakmayın da Mehmed Emin bey kardeşim, siz bence yanlış kapıyı seçmişsiniz. Çünkü sizin ümid ettiğiniz müspetler öyle fanilerin indinde bulunmaz. Bulunsa da her kese vermezler. En iyisi mi siz bu umutlarınızın tahakkukunu ve daha evlasını Mevlay-ı Keriminiz olan Allah (cc) tan isteyin. Zira onun kapısına giden nadim olmaz ve asla eli boş dönmez.
Hayrlı kandiller.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta