Acı, hayatına girenleri hatırladıkça susmayı düşündüğü an.
Hatırlamak, acı veriyor sana! ...
Bir gülüşün altında ki gizemi çözecek ipuçlarını ele geçirmek istiyorsun...
Konuşmayı bu yöne kaydırmak istiyorsun.
Nasıl başlayacağını bir türlü beceremiyorsun.
İçindeki sorular zorluyordu birden bir kaynaktan,
patlar gibi kontrolsüz başlamaktan kaygılanıyorsun.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




SEN YAZINCA DARMADAĞIN EDİYORSUN , YAŞATIYORSUN , ADATE ŞİİRİN İÇİNE TAŞIYORSUN. CÜMLELERİN ŞİİR OLMAYA BAŞTAN ONAYLI ... BRAVO CENGİZ....
'Sen mutluluğun resmini yapabilir misin' demiş büyük usta,
sen sahte mutluluk resimlerine bakıyorsun.Mutluluk oyunu oynamak için.
'Hayat acımasız.'derken,gözlerinle beni küçümsüyordun.
Öyle çelişkiler içindesin ki,beni de hayallerini yıkanlardan saydın.
Bu oyunun nasıl biteceğini biliyordum,
ama kapılmıştım bir kere.Yapabileceğim birşey yoktu artık,
göğsümün ortasında ki,sızı harekete geçmişti.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta