Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
**Sen sus adını unuttuğum
Çeltikler boy atıyor kundaklarında
En bölünmezlerini topluyorum
Sayıların...
Tığ uçlarında yoksun
Gömesim geliyor umutlarımı
Kaktüs dibine.... **
umutlar kaktüs dibine gömülsede orada da yeşerecek..biliyorum/biliyoruz değil mi..umutlarınızı gömmeyin..hep taze kalsınlar..tüketmeyin..şiir tadında şiirdi okuduğum yüreğinize sağlık.tşk.ler
nefisti...
yürekten tebikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta