Gün Şubat bir, iki bin on dokuzdur
Sen okumazsan eğer şiirler hepten üşür
Kelimelerim buz tutar, mısralara don vurur
Sen açıp gözlerini eğer dönmezsen mevsimine
Çocuklar hiç bilemezler yazı, büyüklere hep kış olur
Kalk sen sümbüllere hazırlan, hatta sen sümbül oladur
Sen şubatça uyu be gülüm, çünkü kışların en kısası odur...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta