Sen beni dalından koparıp sonra koklayıp yere atan bir gül gibi hissettirdin,
Ayaklarının altında kalbimi ezdin.
Şimdi nasıl unutursun beni,
Buğu buğu olmuş gözlerimi,
Gitme derken titreyen sesimi nasıl unutursun Yalvarışlarımı ağlayışlarımı,
Paramparça olmuş gönlümü nasıl unutursun...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta