hayat veriyor gün, kiremitlerde sıkışmış yosunlara
hayat veriyor gün, insanların başıboş bıraktığı şehre
şimdi diken ve ot zamanı
camlardan süzülen yağmurlar da gitti
kırık mavi çiçeklerin öykündüğü gökyüzüne artık
sararan bir öğleden sonra, vururken soluk perdeden içeri
bırakmışlıktır, yarıda bırakmışlıktır, içimde serseri bir hüzün
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...



