hayat veriyor gün, kiremitlerde sıkışmış yosunlara
hayat veriyor gün, insanların başıboş bıraktığı şehre
şimdi diken ve ot zamanı
camlardan süzülen yağmurlar da gitti
kırık mavi çiçeklerin öykündüğü gökyüzüne artık
sararan bir öğleden sonra, vururken soluk perdeden içeri
bırakmışlıktır, yarıda bırakmışlıktır, içimde serseri bir hüzün
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var



