yokluğun,yokluğum oluyor.
inanamıyorum nefes aldığıma,
bakıpta sevemiyorum;
ne tomurcuklandığı için bir gülü.
ne de seni benden alıp götüren;
o vefasız nisan gününü,
çekip gittin;
şimdi sahip olduğum tek şey,
sen(siz)liğim.
yaşamak mı bu?
kapansın sen yokken,
ışıldamayan gözlerim.
gözlerinin buğusuyla bakmak,
gülüşünde çocukluğu yakalamak.
ve bir çiğ tanesi gibi,
yaprağına dokunmak istiyorum.
sensiz yaşamaya isyan etti.
leyla-mecnun,ferhat -şirin.
ne olursun dön,dön sevgilim.
Enes Osman Aba
Kayıt Tarihi : 10.9.2018 10:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!