Kaybolmuşum tenha kalabalıkta
Yaşarım sılamda gurbeti sensiz
Hiç kimsem yok koca sonsuz varlıkta
Neylesin şu gönlüm sohbeti sensiz
O güneş yüzünü hep övüp durdum
Saçının gölgesi mekanım yurdum
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta