Ay parlaklığını Efendim’den aldı
Güneş O’nun yanında sönük kaldı
Herkes “Gül Yüzlü’nün” seyrine daldı
Gözlere ziya “Sen’sin Efendim”.
Kalbimi Sen’in sevginle doldurdum
Sen’in dışındaki güllerin hepsini soldurdum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
