Temmuzun sıcağında da, güneş doğunca,
Papatyalarla yatınca, boylu boyunca,
Seviyor, sevmiyor diye, fallar açınca,
Seviyorsan eğer beni, tam inanınca.
Güneş doğsa yağmur yağsa, dolu yağsa da.
Papatyalarla sarılıp, benle yatsan da,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Papatyalar da yalan söyler,Önemli olan gönülden gönüle akan o yol.Tam puan benden.Yüreğine kalemine sağlık.Ablan Feride BEKTAŞ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta