Kaç gecedir uykusuzum,
Gözlerim yüreğimden süzülen çağlayanlarla kan çanağı,
Sen gece uçan kelebek misali,
Kaç gece, sönen bir yangının enkazında,
Bir umutla bekledim nefesini,
İdamlık mahkumlar gibi bekliyorum Azrail'i,
Üstümde öyle ağır bir gömlek var ki ,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta