Sen Şairsin Aşkı Bize Anlat Dediler

Aşkı bize anlat dediler,
Ben bilmem ki!

Aşk nasıl olur dedim,
Sonra...
Işıldayan gözlerde kayboluşumu,
Olur olmaz gülüşlerimi,
Sonsuz sanılan mutluluğumu,
Hiç bitmeyen sohbetlerimi,
Kıskançlıkları,
Onunla yeniden doğuşumu,
Terk edilişimi,
Hiç bir şey söylemeden çekip gidişimi,
Unutmak istedikçe unutamayışımı,
Ona ulaşamadığımda hayallerimin yıkılışını,
Suskunluğumu,
Hatasız olsam da,
Hata benim dediğimi,
Gizlice ağlayışlarımı,
Sayfalarca şiirlerimi,
Damardan şarkılar dinleyişlerimi,
Uzaklara dalıp gidişlerimi,
Ayrılığın ardına,
Defalarca telefonu açıp,
Sesini sessizce dinleyişlerimi...

Ve,
Çaresizliğimi anlattığımda,
Sadece yüzüme bakıp,
"Hadî, aşkı ne zaman anlatacaksın?" dediler!
Sustum ve sağ elimle,
Yüreğime götürüp,
Orada çılgınca hissettiklerini yaşamaya çalış,
Sana aşkı anlatır!
Ama unutma ki,
Gül kurusa da, anıları taze kalır!
Sevgiyi yaşatamasan da,
Öldürüp gömemezsin de,
Yağan yağmur sağnakta olsa, durulur,
Hiç bitmeyen gözyaşların,
Siyah beyaz resimlere çerçeve olur,
Buhulu gözlerde asılı kalır!

Acılar, ilk andaki kadar acıtmasa da,
Hep seni, yine de canını yakar,
Diyerek sustum!
Bir anda uzaklara dalıp gittim,
İçimdeki ses şöyle diyordu:
"Sevdiğini, olduğu gibi, hatalarıyla sevmek olsa…"
Dedim,
Sonra onunla olmak zor,
Olmamak daha da zor,
İşte aşk budur!