Sen Olsaydın Şiiri - Aysude Gül

Sen olsaydın,
Bu kadar uzun sürmezdi geceler, Saatler böylesine ağır işlemezdi. Ay ışığı vururken pencereme, Yalnızlığım değil, Gülüşün düşerdi yüreğime.

Sen olsaydın,
Rüzgâr başka eserdi bu şehirde, Sokaklar daha bir tanıdık olurdu. Yürüdüğüm her yolun sonunda Bir umut beklerdi benim,Adımlarım kaybolmaya değil, Sana varmaya alışırdı.

Sen olsaydın,
Belki yine yağmurlar yağardı, Belki yine hüzün çökerdi akşamlara. Ama omzuma dokunan bir el gibi İçimi ısıtırdı varlığın, Karanlık ne kadar derin olursa olsun Bir ışık bulurdum gözlerinde.

Sen olsaydın,
Anlatmazdım derdimi sayfalara, Kelimeler bu kadar yorulmazdı. Suskunluğum bile anlaşılırdı senin yanında, Çünkü bazı gönüller konuşmadan duyar, Bazı kalpler söylemeden anlar.

Sen olsaydın,
Geçmişin kırık aynalarına bakmazdım, Eksiklerimi sayıp durmazdım gecelerce. Bir tebessümün yeterdi belki, Dağıtmaya içimde biriken bulutları, Bir bakışın yeterdi belki, Yeniden inanmaya yarınlara.

Sen olsaydın,
Mevsimler başka dönerdi dünyada. Sonbahar bile daha sıcak olur, Kış bile üşütmezdi beni. Çünkü insan bazen bir insanda bulur Kaybettiği bütün baharları.

Sen olsaydın,
Yük olmazdı omzuma hatıralar, Geçmiş bir yara gibi sızlamazdı. Dün ile yarın arasında sıkışıp kalmaz, Bugünün kıymetini öğrenirdim. Birlikte geçen bir anın bile Ömre bedel olduğunu bilirdim.

Sen olsaydın,
Belki dünya yine aynı dünya olurdu, Acılar yine kapımızı çalardı. Ama korkmazdım hiçbir fırtınadan, Çünkü bilirdim; En sert rüzgârlar bile diner, Yeter ki insan sevdiğinin yanında olsun.

Şimdi yoksun...
Ve ben her gece biraz daha anlıyorum; Bazı insanlar sadece insan değildir. Bir limandır, Bir duadır, Bir nefeslik moladır.

Gittiklerinde yalnız bir kişi eksilmez hayattan, Bir mevsim çekilir gönülden, Bir renk silinir gökyüzünden, Bir sessizlik yerleşir insanın içine.
Yine de kırgın değilim zamana.

Çünkü seni tanımış olmak bile Güzel bir iz bıraktı ömrümde. Her ne kadar yarım kalsa da hikâyemiz, Her ne kadar yollarımız ayrılsa da, İçimde bir yerde hâlâ aynı cümle duruyor:

Sen olsaydın...
Belki daha az ağlardım, Belki daha çok gülerdim. Belki şiirler yazmazdım bu kadar, Ama kalbim böylesine dolu olur muydu, Onu da bilemiyorum.
Şimdi senden geriye kalan Bir avuç hatıra, Biraz özlem, Biraz da dua...

Ve her yıldızlı gecede Gökyüzüne bakarken usulca fısıldadığım O tek cümle:
"Hayat başka olurdu sen olsaydın..."