Sen Ölmedin Kızım Şiiri - Hasret Şiirleri

Sen Ölmedin Kızım

Sen ölmedin kızım,
Ben hâlâ senin ayak seslerini duyuyorum merdivenlerden.
Kapı gıcırdadığında, koşarak gelişin var sanki,
Oyuncak ayını bırakıp,
Kucağıma atılışın var hâlâ.
Bir anne kalbi yanılabilir mi hiç?
Bir annenin kulağı boşluğu çocuk sesi sanabilir mi?
Ben her gün yanılıyorum,
Her gün seni yaşıyorum yeniden.

Sen ölmedin kızım,
Rüzgâr esti mi saçlarının kokusu siniyor odalara.
Yastığında uyumamış bir yüz var hâlâ,
Ben sabahlara kadar bekliyorum,
Göz kapaklarıma ağırlık çökse de.
Biliyorum, rüyalarına saklandın,
Geceleri başımı yastığa koyduğumda
Beni sessizce yokluyorsun.
Her sabah yokluğunla uyanıyorum,
Ama içimde bir ses fısıldıyor:
"Anne, ben buradayım…"

Sen ölmedin kızım,
Baktığım her aynada gözlerin var.
Gözyaşlarımın kenarında gülüşün,
Suskunluğumda sesin gizli,
Her dua edişimde adın düşüyor dudaklarıma.
Kalemim seni yazıyor,
Dilimin hecesi seni söylüyor,
Kalbim senin ritminde atıyor.
Bir anne unutabilir mi?
Ölüm bile silemez senden kalan izleri.

Sen ölmedin kızım,
Bahçedeki çiçekler senin ellerinden su bekliyor hâlâ.
Salıncağın boş sallanışı,
Senin kahkahalarının yankısı gibi
Yüreğime çarpıyor her gece.
Her düşen yaprakta
Adımlarını işitiyorum,
Her açan goncada
Küçük ellerini görüyorum.
Baharı sensiz yaşamıyorum,
Çünkü bahar senin nefesindi kızım.

Sen ölmedin kızım,
Ben seni toprağa değil,
Kalbime gömdüm.
Her nefeste filizleniyorsun,
Her acıda yeniden doğuyorsun.
Karanlık gecelerimde bir kandilsin,
Kapanan gözlerimde bir yıldız.
Gözlerim gökyüzüne her bakışında
Senin gözlerinle karşılaşıyor.
Ben biliyorum, sen ölmedin kızım,
Sadece gökyüzüne taşındın.

Sen ölmedin kızım,
Çünkü ben ölmedim.
Yaşadığım sürece senin sesinle uyanacağım,
Senin adınla susacağım.
Senin sevginle öleceğim bir gün.
Annenin kalbi mezar olmaz,
Annenin kalbi cennet olur evladına.
Benim cennetim sensin kızım,
Nereye baksam sen varsın.

Kızım…
Belki herkes sustu, herkes inandı yokluğuna,
Ama ben hâlâ sana sofrada yer ayırıyorum.
Küçük tabağına ekmek koyuyor,
Çatalına yemek uzatıyorum.
Kıyafetlerini katlıyor,
Dolabına yerleştiriyorum.
Benim için hâlâ yaşıyorsun,
Her köşede nefesin,
Her odada hatıran var.

Çünkü sen ölmedin kızım,
Annenin yüreğinde ölünmez.
Sen, sonsuz bir gülüş gibi,
Benim içimde daima yaşayacaksın.
Bir gün ben de yanına gelince,
Kaldığımız yerden sarılacağız.
O güne kadar
Her nefesim sana dua,
Her gözyaşım sana çağrı olacak.