Sen ölmedin; fakat senden bir hayat eksildi.
Bir annenin saçında aklar bir gecede belirdi.
Bir babanın omzunda dünyanın yükü dövüldü,
Bir çocuğun “babam” sözü boğazında büyüdü.
Sen ölmedin; bir evin ışığı söndü sadece,
Yârinin gözlerinde bahar kış oldu sessizce.
Sen ölmedin; memleket bir parçasını toprağa verdi.
Ve tarih yazdı adını kanla, sessizce, ince ince.
Biz barış isteriz, evet; ama unutmak pahasına değil,
Biz kardeşlik isteriz; ama şehitleri yok sayarak değil.
Bir millet affedebilir, bir millet susabilir belki;
Fakat kendini inkâr ederek yaşamak, yaşamak değil.
Toprak konuşur bir gün, taş konuşur, mezar konuşur,
Sustu denilen bütün acılar inkişaf eyler bağırır bir gün.
O gün ne komisyon kalır, ne çerçeve, ne diplomasi;
Bir annenin “oğlum” sesi kör yığınları sağır bırakır.
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 01:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!