Sen Olmadan Şiiri - Zeki Tokgöz 2

SEN OLMADAN
Bahçeleri süsleyen sarı kırmızı güller
Dört mevsim değişse de açmıyor sen olmadan
Sükuta esir düşer güle vurgun bülbüller
Kanat çırpıp menzile uçmuyor sen olmadan

Ne gündüzün tadı var, ne de gece ay doğar
Gözlerine bakmazsam karanlık beni boğar
Ağustosta içime lapa lapa kar yağar
Güneş ferini bile saçmıyor sen olmadan

Hasret bitirdi beni bir kemik bir deriyim
Tek muradım odur ki seni son kez göreyim
Ne olursun gel artık son nefesi vereyim
Canım fani dünyadan göçmüyor sen olmadan

Unutmak mümkün değil her çaba boş nafile
İnsan dilsiz kalıyor sensiz gelmez ki dile
Aşk meyini sundursa felek bin saki ile
Gönül zaten sızmıştır içmiyor sen olmadan

Haşmetli'nin derdine bulunmaz oldu çare
Hasretin neşter vurdu yüreğimde bin yâre
Vuslatın eşiğinde kaldım böyle biçare
Zaman sayar yerinde geçmiyor sen olmadan