Seninle nelere gebe kaldı bu yürek; sevgiler, dostuluklar, aşlar, ihanetler, terk edilmeler. Seninle öğrendi bu yürek ayakta kalmayı, yıkılmayı. Sen yalnızlığı öğrettin, ben ise ayakta kalmanın sırlarını keşfettim. Sen bana esirliği, ben ise esaretin bedelini ödemeği öğrendim. Aşkı öğrettin bana sevmeyi, sevişmeyi. Terk etmeyide sen öğrettin bana şimdi yalnız kaldığın gibi…
15.03.2005 / 12:20 / ümit engin
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta