SEN
Ufuktaki o bakış hiç yanılmamıştı.Ne gördüğünü derin bir izah ile kendine saklıyordu.Özümsüyor, düşünüyor ve onu anlatıyordu.Güneşti o bulutlara
saklanan ve aydı ardından parlayan, dokuz büyük yıldızdı şimdi zaman ile ortadan kaybolan...Sevincin adı, mutluluğun hali, aşkın bebek misali kundakta çırpınması idi, narin ve tatlı. Maşallahlara eyvan olmuş o gözleri hiç bir ışık doldurmamıştı daha evvel bunca şık. Gönül hiç buncağız dar kalmamıştı tahtına onu eylerken namzet.Bir dar vakit olduk hulasa efendim o cemallerine bizde nevbet...Şemsim o, mehtabı bendeniz, dokuz
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta