Sen Nereye Gidiyorsun! Şiiri - Yusuf Mis ...

Sen nereye gidiyorsun!
Ellerime bak yalnız bak,
Kopan gülü gör,
Bitmeyen fırtınayı.
Ellerime bak!
Ayrılık çeşmelerinden,
Avuç avuç su içmiş ellerime.
Sen nereye gidiyorsun!

Benim ölü arkadaşlarım vardır,
Elimle toprak attığım kefenine,
Benim ölülerim aydınlanacaktır,
Kara hüzne yaslanmaz.
Sen nereye gidiyorsun!

Gözlerime bak!
Üşüyen ve arayan gözlerime,
Mavi gökleri karartan,
Denizi coşturan,
Yusuf'u görmüş gözlerime.
Sen nereye gidiyorsun!

Bu kavga bizim,
Bu kent bizim,
Gözlerime bak,
Gördüğün beni gözlerime.
Sen nereye gidiyorsun!

Babasızlar,
Anasızlar,
Sızlar şu göğsümdeki kumru,
Baktıkça her hâlimize.
Sen nereye gidiyorsun.

Ölülerimden ekmek yaptım,
Böyledir bunun çâresi.

Dağlar ve ben ayrılmış geliyoruz,
Sana,
Atlarımı ve kuşlarımı aldım geliyoruz,
Sana.
Sen nereye gidiyorsun!

Sen ölü değilsin,
Gözlerime bak,
O beğendiğin gözlerime.
Ben, nereye gidiyorsun!