Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kutlarım ufuk bey
sitemkar ve fazla ön yargılı bir şiir..fakat yürek söylemiş, kalem yazmış...sonuç yine çok güzel bir şiir olmuş..
gizli bir dünyanın anahtarını veriyor sanki, ilginç ama mutlu oluyor insan, bu anlatıma, bu hüzne, bu siteme karşı! tebrikler, çok güzel olmuş...
Hüzün ve sitemi bir arada güzel işlemişsiniz.İçtenlikle dile getirdiğiniz kelimeleriniz akıcı bir bütünlük oluşturmuş.kutlarım
sen ne bilirsin ufuk!
her ölüm yıkmasa da
sarsar seni...
yıpranmış bedenin dayanacak mı bir gün
anan
baban
daha kötüsü kardeşin öldüğünde?
allah korusun ufuk kardeş...çok acı ve hüzünlü bir şiirdi gerçektende...
Böylesine hassas ve güzel yüreğini en içten duygularımla tebrik ediyorum....çünkü böyle şiirler kolay kolay yazılmıyor ne dersin haksızmıyım...
Çok anlamlı ve duygusal bir şiir.
Allah kimseye acı yaşatmasın.
Hassas yüreğiniz incinmesin. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta