Gecenin karanlığına aldırış etmeden yürüyorum,
Orman üzerime, üzerime geliyor!
Yeşillik karanlığa bürünmüş
Dolunay saklıyor kendini tıpkı gözlerin gibi…
Toprağa baktıkça gözlerin geliyor aklıma
Su en az senin kadar temiz ve berrak…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta