Bitti artık dedi adam, yerinden doğruldu. Bir word sayfası açtı. Yeni bir şiire başlayacaktı. Ama hâlâ silememişti gözkapaklarındaki resmi. Birkaç defa gözlerini açıp kapadı. Hüzün gözler hâlâ orada duruyordu. İçini çekti… Acı acı gülümsedi. “Ne olur mutlu ol! ” dedi içinden. Benimle olman şart değil. Ama mutlu ol…
Parmakları tuşlara uzandı, içi de dışı da buz gibiydi. Isınmak istercesine parmakları tuşlara dokunuverdi:
Yollar, yollar ayrıldı bir kez
Sen yoluna git hüzün gözlüm ben de yoluma
Sev yüreğinin sevdiğini
Yanında yürü hep ayrılma
Tamamını Oku
süper bir şiir ve anlatım anto ve tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta