Sen Miydin? Şiiri - Mesut Sav

Sen miydin o uzak yollardan gelen,
Adımı rüzgar gibi fısıldayan.
Kalbimde yıllanmış bir özlemi,
Bir dokunuşuyla bahara çeviren.

Sen miydin kışın en soğuk gecesinde,
İçimdeki ateşi yeniden yakan.
Gözlerim kapalı gördüğüm düşte.
Yalnızlığımı mesut bir masala saran.

Sen miydin suskun duvarlarımı yıkan,
Her kelimede adını söyleten.
Hasretin kavrulduğu bu gönülde,
Bahar açtıran,acıyı dindiren.

Sen miydin zamanı sende unutturan,
Dünya döndükçe yüreğimde umut olan.
Sen geldin,mesut oldu günüm.
Yarınların baharıyım, kalbimdesin ömrüm.