sebepsiz sevişmelerin hipokrat yemileri gibi
titrek öpüşlerdeki o gam o tasa
felaketin yansıması alnındaki tomurcuk terin
ve deprem kargaşasında seni ilk seviyorum deyişim tutsaklığım kadar yabanıl artık ellerin
bir o kadar özlem o kadar sevda sesin
gülüşün sımsıçak bir fincan çayın ardında
yüreğime serptiğin kara toğumlar gözlerin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta