Sen mi gittin yoksa aldanan ben miyim?
Soğuk sisli bir İstanbul sabahına uyanmak,
Nasıl bir şey bilir misiniz?
Günaydın Diyorum duvarlara
Ama sensiz yatağım ve ben,
Ben nedense hep tek yanını kullanıyorum.
Odanın her tarafını yarıya bölmüşüm gibi geliyor, görünmez çizgilerle.
Dört kapılı dolabın yarısında ben varım,
Öbür yarısında hayallerimde sen.
Masada fazladan bir sandalye
Salonda koca koltuğun
sen mi gittin yoksa aldanan ben miyim.
Bir çift terliğin kapı dibinde biri ters dönmüş,
Tabi parası senden çıkmamış ya bırakırsın.
Hadi diyelim gidişin bana
Ama içimden nasıl gideceksin.
Valizlerini toplayarak mı?
Biraz zor be güzelim
Seni eve değil bel ki ama,
İçime öylesine zincirledim ki
Ne sen kurtulabilirsin o zincirlerden,
Ne ben izin veririm çekip gitmene,
Yeminim var seni ömür boyu sevmeye.
06-09-2007-Perşembe
Tuğrul Ahmet PEKEL
Funda BAHÇEKAPILI
Kayıt Tarihi : 6.9.2007 17:06:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!