Unutmak dedin sevdiğim,sen ne dediğini bilmiyordun. Kalbim olağanca hızlı çarpıyordu ama sen duymuyordun.
bu gün ayrılığımızın 22.günü ve beni unut dediğin günü hala unutamıyorum...
Yokluğun,öyle bir yara açıyor ki yüreğime ben her gece sen diye ağlamaktan yoruluyorum.
belki gelirsin,dönersin öyle çok bekliyorum ki ben,ben olmaktan çıkıyorum sevgili...
Günler asırlar kadar iz bırakıyor yüreğimde her geçen gün ve sen gelmiyorsun ben yine sen köşesine gidip ağlıyorum.
Göz yaşlarım damla damla zeminde ki mermeri aşındırmakta,ben seni asırlar geçsede bekliyorum bak,umudumu yitirmiyorum sevgili..
Ahh.. sen köşesi sen kokuyordu eskiden,şimdi yeni sevgililer var orada,geçerken gözüme takılıyor ve gözyaşlarım zehir olup akıyor adetaa..
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta