Unutmak dedin sevdiğim,sen ne dediğini bilmiyordun. Kalbim olağanca hızlı çarpıyordu ama sen duymuyordun.
bu gün ayrılığımızın 22.günü ve beni unut dediğin günü hala unutamıyorum...
Yokluğun,öyle bir yara açıyor ki yüreğime ben her gece sen diye ağlamaktan yoruluyorum.
belki gelirsin,dönersin öyle çok bekliyorum ki ben,ben olmaktan çıkıyorum sevgili...
Günler asırlar kadar iz bırakıyor yüreğimde her geçen gün ve sen gelmiyorsun ben yine sen köşesine gidip ağlıyorum.
Göz yaşlarım damla damla zeminde ki mermeri aşındırmakta,ben seni asırlar geçsede bekliyorum bak,umudumu yitirmiyorum sevgili..
Ahh.. sen köşesi sen kokuyordu eskiden,şimdi yeni sevgililer var orada,geçerken gözüme takılıyor ve gözyaşlarım zehir olup akıyor adetaa..
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta