05.04.1986 - GAZİANTEP
Bir sabah vakti, güneşin ilk ışığında,
Dudakların kıvrıldığı yerde durdum.
Rüzgâr bile sustu, sen gülümsedin,
Zaman bir an unuttu akmayı.
Şimdi her aynada sen varsın,
Her gülüşte bir parça sen.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta