Sen Kokan Şiiri - Hamiye Gül

Mürekkepte ikimiz gibiydi;
Kararmıştı siyahıyla…
Yazılıyorduk sayfalara,
Hüzne durmuştu sen kokan.

Çağlayan okyanusu değil;
Sevgiydi dalgalanan, istinaden.
Kelamım buna münhasıran,
Hasreti çağıran sen kokan.

Sözlerimi astım zamana;
Dolu dolu, an be an…
Sessiz bir filarmoni gibi,
Armonisi sen kokan.

Yaşıyordu ama yok gibi;
Duygusu susku da tesirli.
Kokluyorum buram buram,
Hissiyatı sen kokan.

Bulunmuyor hiç teessürüm;
Hep sanadır tebessümüm.
Sevda, hayattan azade…
Zaman dolu sen kokan.