De ki vurgun var suyun dibinde
De ki gölgesiz nemli yakıcı bir güneş toprağın üstü
De ki karabasan her gece rüyalarım,
De ki aşsız ekmeksizim bundan sonra, bir yudumum yok içmeye,
De ki sokaktayım, yataksızım, yatacak yerim yok,
De ki ayakkabım delik, pantolonum yamalı,
De ki sırtım pek değil,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta