Seni tanımadan çok önce tanıdım bu kenti..
Çocuktum,
Arabanın camına yapışmış
Bir çocuk eli kalmış aklımda
İlk sokak çocuğu yüzüydü gördüğüm
Aç gözlerin ne olduğunu
Senin kentinde öğrendim.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




gökkuşağını hatıladım birden..yalan.. aslında hep aklımda.. hani o altından bir türlü geçemediğimiz renk cümbüşü.. o kuşak ki sonsuz mavilikte mi asılı, düşerimizde mi bilinmez.. kim okusa bu dizeleri 'bu benim şehrim' diyecek eminim.. belki de sabahın alacasında karşılaşılan gökkuşağı akla gelecek.. kısacası, elinize yüreğinize sağlık..
'Bir sabah alacasına gözümü açışım kalmış aklımda..' bu anı yaşamak gerek!... tekrar yaşattığın için çok teşekkürler
olmuş bu şiir,
yav masmavi sen benim nostaljimi canlandırıyorsun, sanki o kenti ben de yaşamışım gibi oluyor, senin şiirlerin içimde sızılar oluşturuyor
Nasıl da aktarmışsınız dizelere ilk kapı vuruşlarını aşkın?Bir şehri ve bir aşkı özdeş kılarak...
Tebrikler Masmavi..
Mim Kemal Eruğrul
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta