Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
rest çekmenin şiirsel halini okuduk hanfendi.. güzeldi.. tebrikler.. şunuda unutmayın ki herşeye rağmen dünya dönüyor, hayat devam ediyor
Kangren oldu açtığın yara
Ömrüm tükendi
Dünyayı verip uğraşma boşa
Ağlama artık
Gözyaşlarına inanmam asla
Yılların birikimi çağlar gibi akmış kaleminizden.Aslında sitemkar şiirleri pek sevmesek de,hayatın içinde bunlar var maalesef.Saygı ile kalınız.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta